AKTUALNOŚCI

SZKOLENIE WYJAZDOWE

14/07/17

Zarząd OOKIDP informuje uprzejmie, że w terminie 6-7.X.br.w Ośrodku ZIEMOWIT w Jarnołtówku odbędzie się szkolenie wyjazdowe, podczas którego wykłady poprowadzi doradca podatkowy Sebastian Ząbczyk.

Tematy wykładów:

1. Podatek u źródła w świetle prawa krajowego, umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz Konwencji Modelowej OECD

2. Nowe zasady prowadzenia kontroli i innych procedur według przepisów o KAS – rewolucja 2017r.; Spółka Komandytowa

 Wszelkie szczegóły zostaną Państwu przesłane w terminie późniejszym.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Walne Zgromadzenie Wyborcze w OOKIDP

14/07/17

Zarząd OOKIDP zaprasza doradców podatkowych do udziału w Walnym Zgromadzeniu Wyborczym. Odbędzie się ono w dniu 27 października br. o godzinie 12:00 w sali wykładowej Centrum Rozrywki KUBATURA przy ul. Oleskiej 102 w Opolu.

 

 

Zmiana siedziby OOKIDP

30/06/17

Zarząd OOKIDP informuje uprzejmie, że zmianie uległ adres siedziby. Nowy adres: Pl. Kopernika 1/7 (II piętro) w Opolu.

 

Obchody Dnia Doradcy Podatkowego połączone ze szkoleniem wyjazdowym

23/04/17

Zarząd Opolskiego Oddziału KIDP serdecznie zaprasza
na obchody Dnia Doradcy Podatkowego połączone ze szkoleniem wyjazdowym

WYKŁADOWCA: Tomasz Wojewoda – ekspert z zakresu prawa podatkowego, autor wielu publikacji i artykułów z zakresu prawa podatkowego.
MIEJSCE: Ośrodek Wczasowo – Rehabilitacyjny ZIEMOWIT, Jarnołtówek 204 /koło Głuchołaz/. 

TEMATY WYKŁADÓW:

I dzień - szkolenie: "Koszty uzyskania przychodu w działalności gospodarczej "

II dzień - szkolenie: "VAT w obrocie międzynarodowym".

Odpłatność:  

Doradca: 2 dni szkolenia z noclegiem 350,00 zł brutto /cena obejmuje: nocleg, śniadanie, 2 obiady, materiały szkoleniowe i kolację integracyjną  dotowaną (bankiet integracyjny dotowany przez OOKIDP)

Osoba towarzysząca 270,00 zł brutto (cena obejmuje: nocleg, śniadanie, 2 obiady, kolację integracyjną)/bankiet integracyjny/

 Dla doradcy, który zalega z opłacaniem składek członkowskich więcej niż 3 mce cena za szkolenie ulega podwyższeniu o 100% wartości netto odpłatności doradcy podatkowego, a dla jego pracownika ulega podwyższeniu o 100% wartości odpłatności dla pracownika.

 Wpłatę należy dokonać na konto Oddziału Opolskiego 43 1140 1124 0000 4004 3000 1018 w treści wpisując datę szkolenia.

 W celu prawidłowego zorganizowania szkolenia, Zarząd zobowiązuje doradców podatkowych do zapisywania się na szkolenie poprzez system mDoradca (www.mdoradca.krdp.pl) najpóźniej do 14 maja br.

 Zgodnie z Zasadami Etyki Doradców Podatkowych określających zasady stałego podnoszenia kwalifikacji zawodowych doradcy podatkowi biorący udział w obu szkoleniach uzyskują 10 punktów /po 5 za każdy dzień szkolenia/.

   W przypadku rezygnacji z udziału w szkoleniu doradca podatkowy zobowiązany jest zawiadomić o tym fakcie Opolski Oddział KIDP pisemnie /decyduje data wpływu pisma do biura Oddziału/ najpóźniej do dnia 18 maja br. pod rygorem obciążenia kosztami szkolenia w wysok. 100% odpłatności.

 Doradców podatkowych uczestniczących w szkoleniu zapraszamy wieczorem /26 maja br, godz. 19: 00/ na bankiet z kolacją, tańcami i niespodziankami, z udziałem DJ.

W Ośrodku położonym na terenie parku krajobrazowego w Górach Opawskich  znajduje się wiele atrakcji: m.in. bezpłatne dla doradców i osób towarzyszących wejście na basen kryty /po uprzedniej rezerwacji/. Ponadto możecie Państwo skorzystać z płatnych zabiegów: hydroterapii, inhalacji, soluxu, z gabinetu masażu, gabinetu fitness, sauny suchej fińskiej, łaźni parowej oraz zagrać w tenisa stołowego po uzgodnieniu z personelem Ośrodka.

Dla osób towarzyszących planowana jest /między śniadaniem a obiadem/ 2-3 godzinna wycieczka piesza z przewodnikiem lub nauka chodzenia z kijkami /nordic walking/ z licencjonowanym instruktorem.

Opiekun szkolenia: Roman Mleczek Tel. 504 233 099

 

 

AKCJA PIT 2016: Doradcy Podatkowi osobom z niepełnosprawnością

04/04/17

 Zarząd Opolskiego Oddziału KIDP informuje uprzejmie, że w dniu 27 marca br. Przewodniczący Zarządu p. Mieczysław Sałatyński udzielił wywiadu w Radio Opole. W wywiadzie znalazła się informacja o tegorocznej akcji PIT 2016: Doradcy Podatkowi osobom z niepełnosprawnością. Pod podanym niżej linkiem znajdziecie Państwo fragment wywiadu:

                 http://radio.opole.pl/103,192077,doradcy-pomoga-wypelnic-pit-osobom-starszym-i-ni

                   Ponadto w dniu 27 marca br. Przewodniczący Zarządu p. Mieczysław Sałatyński i Wiceprzewodniczący Zarządu p. Roman Mleczek udzielili wywiadu w TVP Opole. Wywiad również dotyczył ww akcji. Możecie go Państwo obejrzeć pod podanym niżej linkiem:

                  http://opole.tvp.pl/29677841/doradcy-podatkowi-na-rzecz-niepelnosprawnych=

Szkolenie marcowe: " Krajowa Administracja Skarbowa - kontrowersje wokół nowych procedur kontroli, jak się przygotować ?"

08/03/17

 Zarząd Opolskiego Oddziału KIDP

  serdecznie zaprasza na szkolenie na temat:

„Administracja Skarbowa - kontrowersje wokół nowych procedur kontroli, jak się przygotować ?"

 

Szkolenie odbędzie się w dniu 29 marca 2017 r. w Centrum Rozrywki KUBATURA przy ul. Oleskiej 102 w Opolu, w godz. od 9:00-15:00.

 

Wykładowca: – Tomasz Gzela – prawnik. Specjalista z zakresu prawa podatkowego i dziedzin pokrewnych. Autor wielu publikacji.

 

 - W celu prawidłowego zorganizowania szkolenia, Zarząd zobowiązuje doradców podatkowych do zapisywania się na szkolenie poprzez system mDoradca (www.mdoradca.krdp.pl) najpóźniej do 27 marca 2017 r.

- Zgodnie z Zasadami Etyki Doradców Podatkowych określającymi zasady stałego podnoszenia kwalifikacji zawodowych doradcy podatkowi biorący udział w szkoleniu uzyskają 5 punktów.

ODPŁATNOŚĆ

Cena dla doradcy – 110,00 zł brutto
Cena dla pracownika – 150,00 zł brutto

Dla doradcy, który zalega z opłacaniem składek członkowskich więcej niż 3 m-ce cena za szkolenie ulega podwyższeniu o 100% wartości netto odpłatności doradcy podatkowego, a dla jego pracownika ulega podwyższeniu o 100 % wartości  odpłatności dla pracownika

- Wpłatę należy dokonać na konto Oddziału Opolskiego

43 1140 1124 0000 4004 3000 1018 w treści wpisując datę szkolenia.

- W przypadku rezygnacji z udziału w szkoleniu doradca podatkowy zobowiązany jest zawiadomić o tym fakcie Opolski Oddział KIDP pisemnie (decyduje data wpływu pisma do biura Oddziału) najpóźniej do dnia 27 marca 2017 roku pod rygorem obciążenia kosztami szkolenia w wysokości 100 % odpłatności.

OPIEKUN SZKOLENIA

Cezary Wołczak

Tel. 601 321 378

Zarząd Opolskiego Oddziału KIDP zaprasza na I w nowym roku szkolenie

11/01/17

 Zarząd Opolskiego Oddziału KIDP

 serdecznie zaprasza na szkolenie na temat:

   „AKCJA BILANS – zamknięcie ksiąg rachunkowych, sprawozdania finansowe według nowych zasad, rachunkowość stowarzyszeń i innych nietypowych jednostek”.

 

W celu prawidłowego zorganizowania szkolenia, Zarząd zobowiązuje doradców podatkowych do zapisywania się na szkolenie poprzez system mDoradca (www.mdoradca.krdp.pl) najpóźniej do 24 stycznia 2017 r.

- Zgodnie z Zasadami Etyki Doradców Podatkowych określającymi zasady stałego podnoszenia kwalifikacji zawodowych doradcy podatkowi biorący udział w szkoleniu uzyskają 4 punkty.

ODPŁATNOŚĆ

Cena dla doradcy – 150,00 zł brutto
Cena dla pracownika – 170,00 zł brutto

Dla doradcy, który zalega z opłacaniem składek członkowskich więcej niż 3 m-ce cena za szkolenie ulega podwyższeniu o 100% wartości netto odpłatności doradcy podatkowego, a dla jego pracownika ulega podwyższeniu o 100 % wartości  odpłatności dla pracownika

- Wpłatę należy dokonać na konto Oddziału Opolskiego

43 1140 1124 0000 4004 3000 1018 w treści wpisując datę szkolenia.

- W przypadku rezygnacji z udziału w szkoleniu doradca podatkowy zobowiązany jest zawiadomić o tym fakcie Opolski Oddział KIDP pisemnie (decyduje data wpływu pisma do biura Oddziału) najpóźniej do dnia 24 stycznia 2017 roku pod rygorem obciążenia kosztami szkolenia w wysokości 100 % odpłatności.

OPIEKUN SZKOLENIA
Andrzej Tysier
Tel. 602 186 276 

 

 

 

 

 

Interpretacja ogólna z dnia 20.06.16 dotycząca Jednolitego Pliku Kontrolnego

09/12/16

Na podstawie art. 14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) - w celu zapewnienia jednolitego stosowania przepisów:

  • art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 13 maja 2016 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 846) w związku z art. 82 § 1b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz art. 109 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710), w brzmieniu nadanym ww. ustawą nowelizującą z dnia 13 maja 2016 r.,
  • art. 29 ustawy z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 1649 oraz z 2016 r. poz. 846) w związku z art. 193a Ordynacji podatkowej,

- uprzejmie wyjaśniam, co następuje:

1. Na podstawie przepisu art. 82 § 1b Ordynacji podatkowej osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, prowadzące księgi podatkowe przy użyciu programów komputerowych, są obowiązane, bez wezwania organu podatkowego, do przekazywania, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych informacji o prowadzonej ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2, na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3, za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, wskazując miesiąc, którego ta informacja dotyczy.

Z powołanego przepisu wynika obowiązek przekazywania - bez wezwania organu podatkowego - przez osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, prowadzące księgi podatkowe przy użyciu programów komputerowych, informacji o prowadzonej ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług. Przepis art. 82 § 1b Ordynacji podatkowej wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2016 r.

Z kolei art. 109 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą z dnia 13 maja 2016 r., stanowi, że podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej oraz informacji podsumowującej. Ewidencja powinna zawierać w szczególności dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, korekt podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżającej kwotę podatku należnego, korekt podatku naliczonego, kwoty podatku podlegającej wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu, a także inne dane służące identyfikacji poszczególnych transakcji, w tym numer, za pomocą którego kontrahent jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy nowelizującej z dnia 13 maja 2016 r. informację, o której mowa w art. 82 § 1b ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, składa się za miesiące, które przypadają od dnia 1 lipca 2016 r.

Przepis art. 6 ust. 2 ustawy nowelizującej z dnia 13 maja 2016 r. stanowi, że do przekazywania informacji, o której mowa w art. 82 § 1b Ordynacji podatkowej:

  1. za miesiące, które przypadają od dnia 1 lipca 2016 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., nie są obowiązani mali i średni przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 584, z późn. zm.);
  2. za miesiące, które przypadają od dnia 1 lipca 2016 r. do dnia 31 grudnia 2017 r., nie są obowiązani mikroprzedsiębiorcy w rozumieniu ustawy, o której mowa w pkt 1.

Cytowany art. 6 ust. 2 ustawy nowelizującej z dnia 13 maja 2016 r. przewiduje czasowe wyłączenie niektórych podmiotów spod obowiązku przekazywania informacji o prowadzonej ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, nałożonego przepisem art. 82 § 1b Ordynacji podatkowej.

Brzmienie przepisu art. 6 ust. 2 ustawy nowelizującej z dnia 13 maja 2016 r. odnosi się wprost wyłącznie do podmiotów mających status mikroprzedsiębiorców, małych lub średnich przedsiębiorców w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, natomiast art. 82 § 1b Ordynacji podatkowej dotyczy wszystkich podatników VAT (osób prawnych, jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej oraz osób fizycznych) obowiązanych do prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wątpliwości może budzić stosowanie przepisu art. 6 ust. 2 ustawy nowelizującej z dnia 13 maja 2016 r. w odniesieniu do podatników VAT obowiązanych do prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, ale nie mających statusu przedsiębiorców w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Co za tym idzie, wątpliwości może budzić moment powstania obowiązku, o którym mowa w art. 82 § 1b Ordynacji podatkowej.

Z treści art. 6 ust. 2 ustawy nowelizującej z dnia 13 maja 2016 r. wynika, że celem przepisu jest stopniowe wprowadzanie obowiązku, o którym mowa w art. 82 § 1b Ordynacji podatkowej, bazując na kryteriach wielkości danego podmiotu i rozmiaru jego działalności. To kryterium zostało określone przez powiązanie z zatrudnieniem średniorocznym oraz rocznym obrotem netto, o których mowa w art. 104 - 106 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. W zakresie wprowadzania obowiązku, o którym mowa w art. 82 § 1b Ordynacji podatkowej istotny jest nie formalny status przedsiębiorcy, ale wielkość i rozmiar działalności podatnika VAT. Ponieważ obowiązek, o którym mowa w art. 82 § 1b Ordynacji podatkowej nie ogranicza się tylko do podmiotów mających status przedsiębiorcy, to przepis przejściowy wdrażający ten obowiązek także nie powinien być odnoszony tylko do podmiotów mających status przedsiębiorcy. Nawiązanie w treści art. 6 ust. 2 ustawy nowelizującej z dnia 13 maja 2016 r. do definicji mikro-, małego i średniego przedsiębiorcy ma tu jedynie pomocnicze znaczenie. Wykładnia celowościowa i systemowa przepisu art. 6 ust. 2 ustawy nowelizującej z dnia 13 maja 2016 r. nakazuje odpowiednio stosować te same kryteria wdrożenia obowiązku także do tych podatników VAT, obowiązanych do prowadzenia ewidencji, którzy nie mają statusu przedsiębiorcy. Brak statusu przedsiębiorcy nie czyni niemożliwym lub bezprzedmiotowym ustalenie u podatnika VAT, obowiązanego do prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, wielkości średniorocznego zatrudnienia oraz jego rocznego obrotu netto.

Przy dokonywaniu wykładni art. 6 ust. 2 ustawy nowelizującej z dnia 13 maja 2016 r. konieczne jest uwzględnienie zasady proporcjonalności określonej w art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Istotą zasady proporcjonalności jest zestawienie celu regulacji z jej treścią, a więc ze środkami, przy użyciu których cel regulacji ma być osiągnięty. Proporcjonalność wymaga, aby podejmowane działania nadawały się do osiągnięcia zakładanego celu. Z tego powodu zasada proporcjonalności zakłada porównanie celu przepisu ze środkami, za pomocą których cel ten ma być osiągnięty oraz uzyskanie odpowiedzi na pytanie, czy środki przewidziane dla osiągnięcia danego celu odpowiadają doniosłości tego celu oraz czy są one konieczne dla jego osiągnięcia. Jeśli istnieje wybór pomiędzy środkami, które nadają się do osiągnięcia danego celu, należy wybierać środki najmniej restrykcyjne, niedogodności natomiast wynikające z ich zastosowania powinny pozostawać w odpowiedniej relacji do urzeczywistnianego celu. Przyjęcie wykładni art. 6 ust. 2 ustawy nowelizującej z dnia 13 maja 2016 r., dopuszczającej stosowanie kryteriów zatrudnienia średniorocznego oraz rocznego obrotu netto, o których mowa w art. 104 - 106 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, także do tych podatników VAT, obowiązanych do prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, którzy nie mają statusu przedsiębiorcy, uwzględnia zasadę proporcjonalności. Taka wykładnia pozwala na zrealizowanie celu zakładanego przy wprowadzaniu art. 6 ust. 2 ustawy nowelizującej z dnia 13 maja 2016 r., który sprowadza się do stopniowego wdrażania obowiązku, o którym mowa w art. 82 § 1b Ordynacji podatkowej.

Reasumując, do podatników VAT obowiązanych do prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, nie mających statusu przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, należy odpowiednio zastosować okresy przejściowe, jakie przewidziane są w art. 6 ust. 2 ustawy nowelizującej z dnia 13 maja 2016 r. dla mikro-, małych i średnich przedsiębiorców.

2. Zgodnie z art. 193a § 1 Ordynacji podatkowej w przypadku prowadzenia ksiąg podatkowych przy użyciu programów komputerowych, organ podatkowy może żądać przekazania całości lub części tych ksiąg oraz dowodów księgowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej lub na informatycznych nośnikach danych, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w § 2, wskazując rodzaj ksiąg podatkowych oraz okres, którego dotyczą.

Struktura logiczna postaci elektronicznej ksiąg podatkowych oraz dowodów księgowych, z uwzględnieniem możliwości wytworzenia jej z programów informatycznych używanych powszechnie przez przedsiębiorców oraz automatycznej analizy danych, jest dostępna w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych (§ 2).

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób przesyłania za pomocą środków komunikacji elektronicznej ksiąg podatkowych, części tych ksiąg oraz dowodów księgowych w postaci elektronicznej oraz wymagania techniczne dla informatycznych nośników danych, na których księgi, części tych ksiąg oraz dowody księgowe mogą być zapisane i przekazywane, uwzględniając potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności danych zawartych w księgach oraz potrzebę ich ochrony przed nieuprawnionym dostępem (§ 3).

Obowiązek nałożony na podstawie art. 193a § 1 Ordynacji podatkowej dotyczy przesyłania, na żądanie organów podatkowych, całości lub części ksiąg podatkowych oraz dowodów księgowych w przypadku prowadzenia ksiąg podatkowych przy użyciu programów komputerowych. Art. 193a Ordynacji podatkowej wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2016 r.

W odróżnieniu od art. 82 § 1b Ordynacji podatkowej, zakres podmiotowy art. 193a nie jest ograniczony do podatników VAT, a realizacja obowiązku w nim określonego następuje jedynie na żądanie organu.

Na podstawie art. 29 ustawy nowelizującej z dnia 10 września 2015 r., w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą z dnia 13 maja 2016 r., mikroprzedsiębiorcy, mali i średni przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy zmienianej w art. 12 w okresie od dnia 1 lipca 2016 r. do dnia 30 czerwca 2018 r. mogą przekazywać dane w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, na żądanie skierowane na podstawie art. 193a, art. 274c § 1 pkt 2 i art. 287 § 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz art. 287 § 1 pkt 3 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, w związku z art. 31 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, a także art. 13b ust. 1 pkt 2 ustawy, o której mowa w art. 4, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Celem tego przepisu jest stopniowe przygotowanie do realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 193a Ordynacji podatkowej.

Art. 29 ustawy nowelizującej z dnia 10 września 2015 r. przewiduje w okresie przejściowym fakultatywność przesyłania ksiąg i dowodów przez niektóre podmioty. Krąg tych podmiotów został określony tak, jak w art. 6 ust. 2 ustawy nowelizującej z dnia 13 maja 2016 r., i obejmuje mikro-, małych i średnich przedsiębiorców w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Ze względu na istotne podobieństwo między tymi przepisami, art. 29 ustawy nowelizującej z dnia 10 września 2015 r. należy interpretować w sposób analogiczny, jak art. 6 ust. 2 ustawy nowelizującej z dnia 13 maja 2016 r., tj. z uwzględnieniem wykładni dopuszczającej stosowanie kryteriów zatrudnienia średniorocznego oraz rocznego obrotu netto, o których mowa w art. 104 - 106 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, także do tych podmiotów, prowadzących księgi podatkowe przy użyciu programów komputerowych, które nie mają statusu przedsiębiorcy. Podane w pkt 1 niniejszej interpretacji argumenty przemawiające za wykładnią celowościową i systemową dotyczą także art. 29 ustawy nowelizującej z dnia 10 września 2015 r. w związku z art. 193a Ordynacji podatkowej.

Podsumowując, do podmiotów niemających statusu przedsiębiorcy w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, prowadzących księgi podatkowe przy użyciu programów komputerowych, należy odpowiednio zastosować okres przejściowy, jaki został przewidziany w art. 29 ustawy nowelizującej z dnia 10 września 2015 r. dla mikro-, małych i średnich przedsiębiorców.

Interpretacja ogólna z 20 czerwca 2016 r., sygn. PK4.8012.55.2016 - Minister Finansów

Podyplomowe Studium dla Doradców Podatkowych

11/10/16

Instytut Nauk Prawnych

 Polskiej Akademii Nauk

 

          Niniejszym pozwalamy sobie przesłać informację o prowadzonej w Instytucie Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk rekrutacji na II edycję Podyplomowe Studium dla Doradców Podatkowych. Studia mają na celu kształcenie osób, pragnących zdobyć lub poszerzyć wiedzę z zakresu działalności doradców podatkowych, w szczególności: osób ubiegające się o wpis na listę doradców podatkowych, księgowych, biegłych rewidentów, pracowników oraz współpracowników kancelarii prawniczych, pracowników administracji publicznej (rządowej i samorządowej), osób prowadzących działalność gospodarczą, osób zarządzających przedsiębiorstwem, menadżerów, członków rad nadzorczych, pracowników samorządu gospodarczego, zawodowego.

Program studiów w sposób kompleksowy obejmuje wiedzę w zakresie szeregu dziedzin prawa, w tym: podstawowych instytucji prawa cywilnego, prawa własności przemysłowej i prawa autorskiego, prawa gospodarczego, prawa upadłościowego, procedury sądowo-administracyjnej, prawa karnego materialnego, prawa karnego reguł postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe oraz wykonywania orzeczeń w sprawach karnych skarbowych, zagadnień prawno-podatkowych cen transferowych (cen transakcyjnych), wybranych zagadnień z zakresu prawa europejskiego, w tym unijnego prawa instytucjonalnego Unii Europejskiej, wybranych zagadnień z zakresu unijnego prawa podatkowego, gospodarczego oraz prawa podatkowego wybranych państw członkowskich UE.

Dwusemestralne studia prowadzone są przez  wybitnych przedstawicieli nauki:  pracowników

Instytutu Nauk Prawnych PAN oraz Wydziałów Prawa i Administracji renomowanych uczelni wyższych w Polsce, a także wybitnych praktyków: sędziów, doradców podatkowych oraz radców prawnych i adwokatów.

 

Mam nadzieję, że nasze Studium będzie stanowiło interesującą dla Państwa okazję do podniesienia kwalifikacji.

Więcej informacji na temat Studium można znaleźć na naszej stronie internetowej Instytutu Nauk Prawnych PAN w zakładce „Studia podyplomowe i szkolenia” pod adresem http://www.inp.pan.pl/index.php?a=studia-podyplomowe&bb=17 Ponadto wszelkich dodatkowych informacji udziela sekretarz studiów – Pani Irena Chodyko nr tel.                kom.:  606 315 444, e-mail: i.chodyko@inp.pan.pl   Nabór trwa do 21 października 2016 r.

                                                                       Dr hab. Monika Tarska, prof. nadzw. INP PAN

                                               Kierownik Studiów Podyplomowych dla

            Doradców Podatkowych

00-330 Warszawa, ul. Nowy Świat 72, tel. 22 826-75-71, e-mail: inp.@inp.pan.pl, www.inp.pan.pl NIP 525 000 93 93

VII Międzynarodowa Konferencja"PODATKI BEZ GRANIC"

20/09/16

„Podatki bez granic”

 KONFERENCJA OBJĘTA PATRONATEM MERYTORYCZNYM Krajowej Rady Doradców Podatkowych 

KONFERENCJA OBJĘTA PATRONATEM HONOROWYM: CFE Confederation Fiscale Europeenne (Europejskiej Konfederacji Podatkowej)

Konsulatu Generalnego Niemiec

   Organizatorzy                                                          

 

                                                                                                  Dolnośląski Oddział Krajowej Izby Doradców Podatkowych,  

Wielkopolski Oddział Krajowej Izby Doradców Podatkowych,

Opolski Oddział Krajowej Izby Doradców Podatkowych,

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu,

Izba Doradców Podatkowych Czech,

Izba Doradców Podatkowych Berlina

 

Zapraszają do udziału

  w VII Międzynarodowej Konferencji z cyklu „Podatki bez granic”, pod hasłem  przewodnim  „Doradca podatkowy zawodem zaufania publicznego”

 

http://www.podatkibezgranic2016.pl/

 

W DNIACH 21 - 22 PAŹDZIERNIKA 2016r.

 

miejsce konferencji: Hotel Novotel Centrum we Wrocławiu

ul. Powstańców Śląskich 7

 

Odpłatność:

 

  1. Wariant I: 718,00 zł brutto – pełny udział dla doradcy czynnego i zawieszonego z 1  noclegiem (21/22.10.2016) w pokoju dwuosobowym
  2. Wariant II: 1.197,00 zł brutto – pełny udział dla doradcy czynnego i zawieszonego  z 1 noclegiem w pokoju dwuosobowym, zalegającego w opłacaniu składek powyżej 3 miesięcy
  3. Wariant I A: 817,00 zł brutto - pełny udział  dla doradcy czynnego i zawieszonego z 2 noclegami w pokoju dwuosobowym
  4. Wariant II B: 1.361,00 zł brutto – pełny udział dla doradcy czynnego i zawieszonego z 2 noclegami, , zalegającego w opłacaniu składek powyżej 3 miesięcy
  5. Wariant III: 619,00 zł brutto – pełny udział dla doradcy podatkowego czynnego i zawieszonego, ale bez noclegu
  6. Wariant IV: 1.032,00 zł brutto – pełny udział dla doradcy czynnego i zawieszonego,  ale bez noclegu, zalegającego w opłacaniu składek powyżej 3 miesięcy
  7. Wariant V: 460,00 zł brutto – udział doradcy podatkowego czynnego i zawieszonego w części merytorycznej
  8. Wariant VI: 767,00 zł brutto – udział  doradcy podatkowego czynnego i zawieszonego w części merytorycznej , zalegającego w opłacaniu składek powyżej 3 miesięcy
  9. Wariant VII: 266,00 zł brutto – udział osoby towarzyszącej w bankiecie
  10. Wariant VIII: 431,00 zł brutto – udział osoby towarzyszącej w bankiecie i noclegu w pokoju dwuosobowym ( 1 dzień)
  11. Wariant IX: 606,00 zł brutto – udział osoby towarzyszącej w bankiecie, noclegu i lunchu (1dzień)
  12. Wariant X: 781,00 zł brutto – udział osoby towarzyszącej w bankiecie, noclegu i lunchu (2 dni)

 

Dopłata  do pokoi jednoosobowych wynosi 124,50 zł – do wyczerpania miejsc

 

Powyższe ceny nie zawierają miejsc parkingowych

 

Rezerwacja miejsc

 Z uwagi na ograniczoną ilość miejsc, decyduje kolejność zgłoszeń (w panelu m-doradca).Termin przyjmowania zgłoszeń upływa z dniem 25 września 2016r.

 

Zgłoszenia doradców podatkowych z innych Oddziałów (również w panelu m-doradca), które nie są współorganizatorami Konferencji będą przyjmowane (w zależności od wolnych miejsc) przez pracowników DO KIDP do dnia 25 września 2016r.

 

Faktury z terminem 14 dniowym,  zostaną wystawione po Konferencji i informacja o ich wystawieniu zostanie automatycznie wysłana na adres mailowy podany w zgłoszeniu

 

Termin bezkosztowej rezygnacji z zarezerwowanego miejsca

 

Termin bezkosztowego zgłaszania rezygnacji z udziału w konferencji w przypadku doradców z Oddziałów współorganizujących Konferencję i w przypadku doradców z pozostałych Oddziałów upływa z dniem 30 września 2016r.

Po tym terminie doradca podatkowy zobowiązany zostanie do pokrycia pełnych kosztów udziału w konferencji (bez dofinansowania) wg wybranego wariantu.

 

Punkty kwalifikacyjne za udział w Konferencji

 

Na podstawie rozdziału VI a Zasad Etyki Zawodowej Doradców Podatkowych za udział w części merytorycznej konferencji przyznaje się 8 pkt.

Wprowadzeniem punktów ( na podstawie listy obecności) zajmuje się pracownik Oddziału.

Harmonogram i Agenda Konferencji na stronie Dolnośląskiego OKIDP.

Zarząd

Opolskiego Oddziału KIDP

 

 

 

 

Materiały prasowe z V Konwentu Zarządów RO KIDP

13/07/16
 Materiały prasowe z V Konwentu Zarządów RO KIDP

Przesyłamy Państwu link do strony “doradcy podatkowi powinni mieć możliwość skutecznego uczestniczenia w procesie tworzenia prawa prasowego”. Jest to materiał prasowy z V Konwentu Zarządów Regionalnych Oddziałów KIDP, który odbył się w dniach 10 –12 czerwca 2016r.wOstródzie.

http://centrumprasowe.pap.pl/cp/pl/news/info/56684,25,doradcy-podatkowi-powinni-miec-mozliwosc-skutecznego-uczestniczenia-w-procesie-tworzenia-prawa

Akcja START BIZNES

02/06/16

           Uprzejmie informujemy, że nasz Oddział – wraz z  Oddziałami:  Kujawsko-Pomorskim, Łódzkim, Małopolskim, Pomorskim, Śląskim i Wielkopolskim – włącza się do akcji „START BIZNES”, polegającej na świadczeniu usług doradztwa podatkowego przez doradców podatkowych oraz spółki doradztwa podatkowego z Opolskiego Oddziału KIDP dla osób rozpoczynających działalność gospodarczą.

              Celem akcji jest wspieranie przedsiębiorców przez opolskich doradców podatkowych. Usługa doradztwa podatkowego, świadczona w ramach programu „START BIZNES" będzie obejmować jednorazową poradę podatkową, dotyczącą optymalizacji przy wyborze formy opodatkowania przez osobę rozpoczynającą działalność gospodarczą. Przedsiębiorca nie będzie ponosił kosztów ww. jednorazowej porady.

              OOKIDP podejmie działania na terenie urzędów miast i gmin Opolszczyzny, w których nowy przedsiębiorca - przy składaniu wniosku o wpis do CEIDG - zostanie poinformowany o możliwości uzyskania nieodpłatnej porady w zakresie projektu „START BIZNES”.

              W związku z powyższym zapraszamy doradców podatkowych do włączenia się w przedstawiony projekt. Szczegóły dotyczące akcji „START BIZNES” zawiera Regulamin dostępny na stronie Internetowej www.startbiznesdp.pl Każdy doradca podatkowy, który zgłosi chęć udziału w akcji „START BIZNES”, zostanie wpisany przez pracownika biura Opolskiego Oddziału KIDP na listę doradców, dostępną na stronie www.startbiznesdp.pl oraz otrzyma logo „START BIZNES”. Doradca będzie mógł umieścić logo na swojej stronie internetowej oraz poinformować na niej, że bierze udział w akcji. Dzięki temu, ze strony internetowej doradcy podatkowego będzie istniała możliwość bezpośredniego przekierowania na stronę START BIZNES, i odwrotnie - na stronie  START BIZNES będzie umieszczony adres strony internetowej doradcy biorącego udział w akcji, po kliknięciu którego otworzy się strona doradcy /w przypadku, gdy doradca nie posiada strony internetowej swojej kancelarii może podać nazwę naszej strony internetowej: www.opolskiepodatki.pl/

Warunkiem koniecznym wzięcia udziału doradcy podatkowego w akcji jest niezaleganie

z opłacaniem składek członkowskich powyżej 3 m-cy.

             

       W celu uniknięcia potencjalnych wątpliwości dotyczących akceptacji regulaminu akcji START BIZNES przez Klientów, Zarząd Opolskiego Oddziału KIDP proponuje włączenie do zawieranych z klientami umów następujących postanowień:  „Zleceniodawca oświadcza, że zapoznał się z regulaminem akcji „START BIZNES" dostępnym na stronie internetowej www.startbiznesdp.pl <http://www.startbiznesdp.pl/>, zwanym dalej Regulaminem”. 
             

        Wszystkich chętnych do wzięcia udziału w akcji START BIZNES prosimy o przesyłanie swoich danych według wzoru: Nazwa kancelarii, ul., kod, miejscowość, powiat, nr tel., e-mail, www. Powyższe dane należy przesłać drogą mailową na adres opolski@kidp.pl

Spotkania DP w siedzibie OOKIDP

16/05/16

           Informujemy uprzejmie, że Zarząd OOKIDP wprowadza na stałe spotkania z doradcami naszego regionu /po każdym posiedzeniu Zarządu/ podczas których będziemy mogli wspólnie podyskutować na różne tematy. Tematem przewodnim najbliższego spotkania /30 maja 2016 r., siedziba OOKIDP przy ul. 1 Maja 63-65, godz. 13:00/ będzie „Przeszukanie kancelarii doradcy podatkowego”. Kolejne posiedzenie Zarządu planowane jest w dn. 23 czerwca 2016 r.

            Prosimy o z telefoniczne lub mailowe zgłaszanie swojego uczestnictwa w terminie najpóźniej na jeden dzień przed planowanym posiedzeniem Zarządu.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Promocja zawodu doradcy podatkowego Łosiów 7-8 maja br.

29/04/16

Informujemy uprzejmie, że w dniach 7-8 maja br. na terenie Opolskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Łosiowie /gmina Lewin Brzeski/, w ramach Święta Powiatu Brzeskiego, odbędzie się kolejna edycja Targów Ogrodniczych „WIOSNA KWIATÓW”. W trakcie trwania Targów – w miejscu oznaczonym bannerem z logo KIDP - dyżurować będą doradcy podatkowi z Opolszczyzny /w godz. od 10:00-18:00/, którzy będą promować zawód doradcy, m.in. rozdając ulotki z informacjami dotyczącymi zawodu doradcy i nazwiskami doradców z naszego regionu.

            W dniu 7 maja odbędzie się konkurs kulinarny pod hasłem: „Mięsiwo w ziołach i miodzie”, w którym wezmą udział Koła Gospodyń Wiejskich, stowarzyszenia oraz właściciele gospodarstw rolnych i agroturystycznych z terenu woj. Opolskiego.

            Miło nam poinformować, że fundatorem nagrody głównej w tymże konkursie jest Oddział Opolski KIDP.

Doradca podatkowy Elżbieta Konopka broni podatnika a NSA orzeka na jego korzyść.

28/04/16

NSA przełamał niekorzystną dla sprzedawców olejów opałowych linię orzeczniczą. Uznał, że nieistotne wady oświadczenia nabywcy nie wpływają na prawo do niższej stawki

Wyroki – w sumie zapadło ich dziewięć – są precedensowe. Dotychczas nie tylko organy celne, lecz także sądy nie pozwalały na stosowanie niższej, preferencyjnej stawki akcyzy na oleje opałowe, jeżeli w oświadczeniach składanych przez nabywców były braki, choćby nieistotne, albo gdy nie dało się ich uniknąć. W praktyce chodziło np. o brak PESEL nabywcy albo dokładnego adresu, w którym znajdowało się urządzenie do ogrzewania olejem.

Gra toczy się o niebagatelną stawkę. Jeśli bowiem sprzedawca spełni wszystkie wymogi, w tym odbierze od nabywcy prawidłowe oświadczenie, to ma prawo sprzedać olej z akcyzą 232 zł za 1000 litrów. Jeśli nie spełni warunków, to stawka rośnie do 1822 zł lub nawet 2047 zł (w zależności od parametrów oleju).

NSA uznał, że nieistotne braki w oświadczeniu lub nieczytelne jego wypełnienie nie pozbawiają prawa do niższej akcyzy. Stwierdził, że organy celne błędnie skupiły się na wykładni językowej przepisów ustawy akcyzowej dotyczących oświadczeń (art. 89). Należało ją poszerzyć o wykładnię celowościową i systemową – wskazał.

Wszystkie sprawy dotyczyły jednej spółki, w której organy celne zakwestionowały 78 oświadczeń spośród tysięcy, które przedłożyła ona do kontroli. Lista zastrzeżeń celników była długa. Dotyczyły m.in. tego, że na oświadczeniach był nieczytelny podpis, nie było daty, kodu pocztowego, typu urządzenia grzewczego, adresu, pod którym się ono znajduje, PESEL-u nabywcy czy jego niepełny adres (np. brak numeru budynku).

Spółka przekonywała, że oświadczenia są prawidłowe, bo można odczytać nazwisko i imię osoby, która się podpisała, a w miejscu, gdzie znajduje się urządzenie grzewcze, trwa budowa i nie nadano jeszcze numeru. Tłumaczyła też, że brak kodu pocztowego nie uniemożliwia sprawdzenia, czy olej faktycznie zużyto na cele opałowe. Organy odrzucały jednak te wyjaśnienia i nakazały dopłacić 0,5 mln zł podatku.

W skardze do sądu spółka zarzucała celnikom, że na żadnym etapie postępowania nie wykazali, iż oleje zostały wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem. Uważała też, że wymóg podania niektórych danych, np. PESEL, idzie zbyt daleko. Z przepisów wynika, że w oświadczeniu trzeba podać imię i nazwisko nabywcy, numer dowodu osobistego lub nazwę i numer innego dokumentu stwierdzającego tożsamość nabywcy. Dlatego spółka pobierała oświadczenia, w których był podany numer dowodu osobistego i NIP, a nie PESEL (sprawy dotyczyły lat, gdy osoby fizyczne mogły posługiwać się zarówno NIP, jak i PESEL).

WSA w Opolu uznał jednak, że podanie niepełnych danych w oświadczeniach jest równoznaczne z brakiem ich uzyskania przez sprzedawcę.

Zmienił to dopiero NSA, przyznając 30 marca rację spółce (sygn. akt I GSK 247/14, I GSK 1493-94/14, I GSK 1498-99/14, I GSK 1500-1503/14).

W sprawie sprzedawców oleju opałowego zapadł w lutym 2015 r. korzystny wyrok TK (sygn. akt SK 14/12), ale dotychczas sądy administracyjne stały na stanowisku, że w rozpatrywanych przez nie sprawach nie ma on zastosowania.

TK orzekł, że obowiązujący w 2003 r. przepis, który obarczał sprzedawców oleju opałowego odpowiedzialnością finansową za fałszywe oświadczenia składane przez nabywców oleju, był niekonstytucyjny. Stwierdził, że podatnik nie może ponosić negatywnych konsekwencji składania fałszywych oświadczeń przez osoby trzecie (czyli nabywców oleju opałowego), gdy nie miał świadomości, że oświadczenie zawiera nieprawdziwe dane.

Szkolenia planowane w roku 2016

29/03/16

SZKOLENIA PLANOWANE W 2016 roku

 

  1. Praktyczne zastosowanie VAT w 2016r. z uwzględnieniem pre-proporcji. Zmiany w podatku dochodowym w 2016r. – 29 luty - Bronisława Jastrzębska
  2. Zmiany w ustawie o rachunkowości, zamknięcie roku –  2 marca – Anna Sitarczyk – Czajkowska
  3. Przepisy związane z zatrudnianiem: zatrudnianie na podstawie umów cywilnoprawnych, najnowsze zmiany w prawie pracy – umowy terminowe, urlopy dla rodziców – Marek Rotkiewicz
  4. Kontrowersje związane z profesjonalnymi pełnomocnikami od 2016 roku w związku ze zmianami w ordynacji podatkowej – 26 kwietnia - Tomasz Gzela
  5. Aktualne orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w VAT. Krajowe orzecznictwo w zakresie podatku VAT – 16 maja – dr Artur Mudrecki
    Ceny transferowe – II kwartał
  6. Czas pracy – planowanie, rozliczanie
  7. Czas pracy kierowców
  8. Specjalista ds. rozliczeń PFRON
  9. Zmiany w podatku VAT na rok 2017 – XI-XII
  10. Zmiany w podatku dochodowym na rok 2017 – XI-XII

PIT 2015: Doradcy Podatkowi Osobom z Niepełnosprawnością

29/03/16

 

Samorząd zawodowy doradców podatkowych już po raz szósty organizuje akcję pomocy w rozliczeniach podatkowych, w tym roku pod hasłem: Akcja PIT 2015: doradcy podatkowi osobom z niepełnosprawnością.

Z wielka przyjemnością informujemy, że honorowy patronat nad naszą akcją objął Marszałek Województwa Opolskiego Pan Andrzej Buła.

 Z bezpłatnej pomocy doradców podatkowych przy sporządzaniu zeznań podatkowych za rok 2015 skorzystać będą mogli podatnicy z niepełnosprawnością, jak i osoby, na których utrzymaniu pozostają osoby niepełnosprawne. Będą oni mogli uzyskać m.in. niezbędne informacje na temat możliwości skorzystania z odliczeń wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne oraz sposobów udokumentowania tych wydatków.

W Województwie Opolskim dyżury telefoniczne pełnić będzie 13 doradców. W załączeniu tabela wraz z nazwiskami i nr telefonów oraz miejscem wykonywania czynności doradztwa podatkowego. Dyżury telefoniczne będą się odbywać codziennie w terminie od 18.04-22.04. w godz. od 09:00-15:00. W dniu otwartym (26.04.) w godz. od 09:00-15:00 doradcy – w swoich Kancelariach - będą udzielali bezpłatnych porad przy wypełnianiu zeznań rocznych. W załącznikach znajdziecie Państwo także skan pisma od Marszałka Województwa Opolskiego Pana Andrzeja Buły oraz informacje dotyczące procedur obowiązujących podczas trwania akcji.

Załączniki :

MF uruchomiło usługę sprawdzania podatników VAT

02/07/15

Każdy podatnik może już sprawdzić, czy jego kontrahenci są czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług (VAT). Nowa usługa, którą uruchomiło Ministerstwo Finansów, ma w założeniu służyć przede wszystkim podatnikom stosującym mechanizm odwróconego obciążenia podatkiem.

Nowa usługa, czyli „Sprawdzenie statusu podmiotu w VAT” została uruchomiona 26 czerwca br.

„Usługa jest skierowana w pierwszej kolejności do podatników stosujących mechanizm odwrotnego obciążenia w odniesieniu do towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT” – czytamy w komunikacie Ministerstwa Finansów.

Po wpisaniu w odpowiednim miejscu identyfikatora podatkowego NIP użytkownik otrzyma jeden z trzech możliwych komunikatów: 1) podmiot o podanym identyfikatorze podatkowym NIP nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT; 2) podmiot o podanym identyfikatorze podatkowym NIP jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny; 3) Podmiot o podanym identyfikatorze podatkowym NIP jest zarejestrowany jako podatnik VAT zwolniony.

Istnieje też możliwość wydrukowania otrzymanego komunikatu, w którym wskazano aktualny status danego podmiotu w VAT.

„Podatnicy nadal będą mogli skorzystać z dotychczasowej możliwości wnioskowania o zaświadczenie z urzędu skarbowego w tym zakresie, czy też telefonicznego kontaktu z urzędem skarbowym w celu potwierdzenia tego statusu” – informuje resort finansów.

Nowa usługa dostępna jest pod adresem:
https://pfr.mf.gov.pl/?link=vat

 

 

Zwolnienie z VAT dla komorników tylko do końca września - interpretacja ogólna MF

19/06/15

Zwolnienie z VAT dla komorników tylko do końca września - interpretacja ogólna MF

 

Wykonywane przez komorników czynności należy uznać za podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług świadczenie usług za wynagrodzeniem. Jednocześnie do tych czynności nie ma zastosowania wyłączenie, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, a zatem podlegają one opodatkowaniu na zasadach ogólnych - wyjaśnił Minister Finansów.

Działając na podstawie art. 14a § 1 oraz art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613), uwzględniając orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej – dalej: „TSUE”, w celu zapewnienia jednolitego stosowania prawa podatkowego przez organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług czynności wykonywanych przez komorników sądowych, zmieniam interpretację ogólną z dnia 30 lipca 2004 r. nr PP10-812-802/04/MR/1556PP oraz przekazuję następujące wyjaśnienia.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) - dalej: „ustawa o VAT” - opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Jednocześnie w świetle art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, świadczeniem usług jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy. Podkreślić tu należy, że świadczeniem usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, jest m.in. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa (art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT).

Należy zauważyć, że powyższe czynności podlegają opodatkowaniu, jeżeli są wykonywane przez podatnika podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy tu również zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Użyta na potrzeby podatku od towarów i usług definicja działalności gospodarczej jest tożsama z definicją zawartą w art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. z) - dalej: „Dyrektywa 2006/112/WE”, a przed 1 stycznia 2007 r. w art. 4 ust. 2 Szóstej Dyrektywy Rady Unii Europejskiej z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej - ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz. Urz. WE L Nr 145 z 13.06.1977, str. 1, z późn. zm.).

Analizując zakres pojęcia „działalność gospodarcza” TSUE wskazywał, że jest ono bardzo szerokie i zawiera wszelkie usługi świadczone przez wolne zawody, oraz ma charakter obiektywny w tym znaczeniu, że działalność gospodarcza jest rozpatrywana per se bez względu na jej cele lub skutki (wyrok w sprawie 235/85 Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Holandii, pkt 8).

We wskazanym wyżej wyroku TSUE rozważał zagadnienie, czy notariusze i komornicy w Holandii prowadzą działalność, którą rządzą normalne reguły ekonomiczne, a tym samym, czy można uznać ją za działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów o podatku od wartości dodanej. W pkt 10 tego wyroku zauważył, że: „W świetle neutralnego charakteru pojęcia „działalność gospodarcza”, fakt, iż działalność notariuszy i komorników polega na wykonywaniu obowiązków przyznanych i regulowanych przez prawo w interesie publicznym, jest nieistotny. Co więcej, artykuł 6 szóstej dyrektywy przewiduje wyraźnie, że niektóre czynności wykonywane z mocy prawa podlegają systemowi VAT.”. Dodatkowo TSUE zauważył, że wszystkie usługi świadczone za wynagrodzeniem przez przedstawicieli wolnych zawodów lub zawodów uważanych za takie, co do zasady, podlegają podatkowi od wartości dodanej (pkt 11).

Ponadto w wyroku tym TSUE stwierdził, że skoro notariusze i komornicy w Holandii prowadzą niezależną działalność gospodarczą, polegającą na świadczeniu usług podmiotom trzecim, za co otrzymują płatności na własną rzecz, to muszą być oni uznani za podatników dla celów podatku VAT, w rozumieniu artykułu 4 ust. 1 i 2 szóstej dyrektywy (pkt 15).

Jednocześnie TSUE odniósł się do kwestii wyłączenia spod opodatkowania VAT na podstawie art. 4 ust. 5 szóstej dyrektywy (ustanawiającego wyłączenia spod reżimu VAT podmiotów prawa publicznego) czynności wykonywanych przez notariuszy i komorników wskazując, że nawet jeśli przy wykonywaniu urzędowych czynności notariusze i komornicy realizują uprawnienia władzy publicznej, nie oznacza to, że mogą korzystać z powyższego wyłączenia. Powodem jest fakt, że prowadzą tę działalność nie jako podmiot rządzący się prawem publicznym, ponieważ nie są częścią administracji publicznej, ale w formie niezależnej działalności gospodarczej prowadzonej w ramach wykonywania wolnego zawodu (pkt 22). W wyroku tym TSUE analizując, czy do czynności wykonywanych przez notariuszy i komorników ma zastosowanie art. 4 ust. 4 szóstej dyrektywy wyłączający z systemu VAT osoby związane z pracodawcą umową o pracę lub innym stosunkiem prawnym tworzącym relację pracodawca-pracownik zauważył, że „notariusze i komornicy nie są związani z władzami publicznymi jako pracownicy ponieważ nie są włączeni do administracji publicznej. Prowadzą działalność na własny rachunek i własną odpowiedzialność; mogą swobodnie, chociaż podlegają pewnym ograniczeniom prawnym, ustalać w jaki sposób będą wykonywać swoją pracę i sami otrzymują środki, z których pochodzą ich dochody. Fakt, iż podlegają kontroli dyscyplinarnej władz publicznych (podobna sytuacja występuje także w przypadku innych zawodów regulowanych) oraz że ich wynagrodzenie jest ustalane przez prawo nie stanowi wystarczających podstaw do uznania ich za osoby związane więzami prawnymi z pracodawcą w rozumieniu artykułu 4 (4).”(pkt 14).

Należy dodatkowo wskazać, że kwestia wyłączenia spod opodatkowania czynności wykonywanych przez komorników sądowych była ponownie przedmiotem rozważań TSUE w sprawie C-456/07 Karol Mihal przeciwko Danovy Urad Kosice V, który w postanowieniu z dnia 21 maja 2008 r., stwierdził, że: „Działalność wykonywana przez jednostkę, taka jak działalność komornika sądowego, nie jest zwolniona z podatku od wartości dodanej z tego tylko powodu, że polega ona na dokonywaniu aktów należących do prerogatyw władzy publicznej. Gdyby nawet w ramach wykonywania jego funkcji, komornik sądowy dokonywał takich aktów, to w rozumieniu przepisów, takich jak te w sprawie przed sądem krajowym, wykonuje on działalność nie w formie podmiotu prawa publicznego, jako że nie jest włączony w strukturę administracji publicznej, lecz w formie samodzielnej działalności gospodarczej, wykonywanej w ramach wolnego zawodu, a w związku z tym nie przysługuje mu zwolnienie przewidziane w art. 4 ust. 5 akapit pierwszy szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku.”

Przenosząc powyższe tezy wynikające z wyroków TSUE na sytuację działających w Polsce komorników sądowych - zwanych dalej: „komornikami”, należy w pierwszej kolejności wskazać, że ich działalność reguluje m.in. ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. z 2011 r. Nr 231, poz. 1376, z późn. zm.) - dalej: „ustawa o komornikach”. Zgodnie z art. 1 tej ustawy komornik jest funkcjonariuszem publicznym działającym przy sądzie rejonowym. Komornik jest podmiotem uprawnionym do wykonywania czynności egzekucyjnych w sprawach cywilnych, a ponadto wykonuje inne czynności przekazane na podstawie odrębnych przepisów (art. 2 ust. 1 ustawy o komornikach).

Zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy o komornikach, komornikom powierzono w szczególności następujące zadania:

  1. wykonywanie orzeczeń sądowych w sprawach o roszczenia pieniężne i niepieniężne oraz o zabezpieczenie roszczeń;
  2. wykonywanie innych tytułów wykonawczych wydanych na podstawie odrębnych przepisów oraz tytułów egzekucyjnych, które zgodnie z odrębnymi przepisami podlegają wykonaniu w drodze egzekucji sądowej bez zaopatrywania ich w klauzulę wykonalności;
  3. sporządzanie protokołu stanu faktycznego przed wszczęciem procesu sądowego lub przed wydaniem orzeczenia na zarządzenie sądu lub prokuratora.

W myśl art. 2 ust. 2 ustawy o komornikach powyższe czynności komornik pełni osobiście, z wyjątkiem przypadków określonych w przepisach prawa. Czynności określone w art. 2 ustawy o komornikach, komornik wykonuje na własny rachunek (art. 3a ww. ustawy). Dodatkowo należy wskazać, że zgodnie z art. 43 ustawy o komornikach, komornik pobiera opłaty egzekucyjne za prowadzenie egzekucji i za inne czynności, do których ma umocowanie. Koszty działalności egzekucyjnej komornik pokrywa z uzyskanych opłat egzekucyjnych (art. 35 ww. ustawy), a dodatkowo komornikowi należy się zwrot wydatków gotówkowych poniesionych w toku egzekucji, w zakresie określonym ustawą (art. 39 ust. 1 tej ustawy). W myśl art. 40 ust. 1 ustawy o komornikach na pokrycie wydatków komornik może żądać zaliczki od strony lub innego uczestnika postępowania, który wniósł o dokonanie czynności, uzależniając czynność od jej uiszczenia. Ponadto należy wskazać, że sąd rejonowy, przy którym działa komornik, przekazuje komornikowi sumy niezbędne na pokrycie wydatków w sprawach osób zwolnionych w tym zakresie od kosztów sądowych (art. 40 ust. 3 ww. ustawy).

Analizując powyższe uregulowania oraz tezy wynikające z orzeczeń TSUE należy zauważyć, iż komornik – wykonując w szczególności czynności egzekucyjne – prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT działając w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Powyższe potwierdzone zostało również w postanowieniu NSA z dnia 21 lutego 2013 r. sygn. akt: I FSK 221/12, stanowiącym wniosek do TSUE o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, i nie zostało zakwestionowane w wyroku TSUE z dnia 26 marca 2015 r. w sprawie C-499/13.

Reasumując, wykonywane przez komorników czynności należy uznać za podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług świadczenie usług za wynagrodzeniem. Jednocześnie do tych czynności nie ma zastosowania wyłączenie, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, a zatem podlegają one opodatkowaniu na zasadach ogólnych. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że wyjaśnienia zawarte w interpretacji ogólnej Ministra Finansów z dnia 30 lipca 2004 r. nr PP10-812-802/04/MR/1556PP (Dz. Urz. Ministra Finansów z 10 sierpnia 2004 r., Nr 10, poz. 93), są nieaktualne.

Mając na uwadze:

  • zaprezentowane w interpretacji ogólnej z dnia 30 lipca 2004 r. stanowisko, zgodnie z którym komornicy sądowi nie byli uznawani za podatników podatku od towarów i usług,
  • wynikającą z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasadę zaufania obywateli do państwa (określaną również jako zasada lojalności państwa wobec obywatela),
  • treść art. 14m §2 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przewidującego zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku przez okres w nim wskazany, znajdującego zastosowanie w niniejszej sprawie do komorników (jako osób, w stosunku do których zastosowanie się do ww. interpretacji z dnia 30 lipca 2004 r. wyłączyło możliwość ich rejestracji jako podatników i kwartalnego rozliczania VAT, co w kontekście wyrażonej w art. 14k §2 Ordynacji podatkowej zasady nieszkodzenia wymaga objęcia ich ochroną przewidzianą w art. 14m §2 pkt 2 Ordynacji podatkowej dla podatników rozliczających się kwartalnie)

komornicy są zwolnieni z obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług, z tytułu wykonywanych przez nich czynności za wynagrodzeniem, do końca miesiąca września 2015 r.

Interpretacja ogólna Ministra Finansów z 9 czerwca 2015 r., sygn. PT1.050.1.2015.LJU.1 - Minister Finansów

Podatki 2016. Sprzedaż bezpośrednia przetworzonych produktów rolnych: CEIDG, PIT i VAT

12/06/15

Zapytanie nr 8234 do ministra finansów w sprawie sprzedaży bezpośredniej produktów pochodzenia roślinnego, ze szczególnym uwzględnieniem owoców, przetworzonych we własnym gospodarstwie

Znowelizowane ustawy: Ustawa o swobodzie działalności gospodarczej i Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, pozwoliły producentom owoców na sprzedaż bezpośrednią żywności wyprodukowanej i przetworzonej we własnym gospodarstwie. Ten krok w kierunku normalizacji sytuacji, kiedy to producent może być jednocześnie przetwórcą i sprzedawcą swoich przetworów, został przyjęty z zadowoleniem w środowisku rolników-ogrodników. Wielu z nich jest zainteresowanych podjęciem tego typu działalności, jednak nie posiadają wiedzy, jakie są konkretne wymagania, warunki i przepisy prawne związane z taką działalnością.

W związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z prośbą o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

  1. Czy sprzedaż bezpośrednia ww. produktów podlega rejestracji? W jakiej formie?
  2. Czy sprzedaż bezpośrednia wymaga prowadzenia księgowości? W jakim zakresie?
  3. Czy rolnik sprzedający swoje produkty bezpośrednio musi wystawiać faktury? Jakie dokumenty sprzedaży obowiązują rolników ryczałtowych?
  4. Czy sprzedaż bezpośrednia produktów przetworzonych we własnym gospodarstwie jest obciążona podatkiem? W jakiej wysokości?

Poseł Mirosław Maliszewski

Odpowiedź na zapytanie nr 8234 w sprawie sprzedaży bezpośredniej produktów pochodzenia roślinnego, ze szczególnym uwzględnieniem owoców, przetworzonych we własnym gospodarstwie

Odpowiadając na wystąpienie Wicemarszałka Sejmu Pana Marka Kuchcińskiego z dnia 22 maja 2015 r., przy którym załączono zapytanie nr 8234 Posła Mirosława Maliszewskiego w sprawie sprzedaży bezpośredniej produktów pochodzenia roślinnego, ze szczególnym uwzględnieniem owoców, przetworzonych we własnym gospodarstwie, uprzejmie informuję.

Przyjęta przez Sejm w dniu 9 kwietnia 2015 r. ustawa o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 699), zwana dalej: „ustawą” reguluje zasady opodatkowania przychodów ze sprzedaży przetworzonych w sposób inny niż przemysłowy produktów roślinnych i zwierzęcych, pochodzących z własnej uprawy, hodowli lub chowu.

Dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych, ustawa kwalifikuje te przychody do innych źródeł przychodów, jeżeli:

  1. sprzedaż nie jest wykonywana na rzecz osób prawnych, jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej lub na rzecz osób fizycznych na potrzeby prowadzonej przez nie pozarolniczej działalności gospodarczej;
  2. przetwarzanie produktów roślinnych i zwierzęcych i ich sprzedaż nie odbywa się przy zatrudnieniu osób na podstawie umów o pracę, umów zlecenia, umów o dzieło oraz innych umów o podobnym charakterze;
  3. sprzedaż następuje wyłącznie:
    1. w miejscach, w których produkty te zostały wytworzone,
    2. na targowiskach, przez które rozumie się wszelkie miejsca przeznaczone do prowadzenia handlu, z wyjątkiem sprzedaży dokonywanej w budynkach lub w ich częściach;
  1. prowadzona jest ewidencja sprzedaży.

Podstawową formą opodatkowania tych przychodów, będzie opodatkowanie na ogólnych zasadach według skali podatkowej (18% i 32%).

Ustawa wprowadza ponadto, na zasadzie wyboru, możliwość opodatkowania takich przychodów, w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na podstawie ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą ryczałtową”. Ryczałt będzie wynosił 2% uzyskanych przychodów. Warunkiem opodatkowania w tej formie, będzie złożenie przez podatnika pisemnego oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, nie później niż do dnia 20 stycznia danego roku. Jeżeli podatnik rozpocznie tę działalność w trakcie roku podatkowego, pisemne oświadczenie powinien złożyć nie później, niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu.

Opodatkowanie ryczałtem będzie możliwe, jeżeli przychody w roku poprzednim nie przekroczyły równowartości 150.000 euro.

Przekroczenie tego limitu w roku podatkowym oznacza, że w następnym roku podatnik nie będzie mógł opodatkowywać swoich przychodów ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, podobnie jak ma to miejsce w przypadku podatników prowadzących działalność gospodarczą.

Podatnicy osiągający przychody z tytułu sprzedaży przetworzonych w sposób inny niż przemysłowy produktów roślinnych i zwierzęcych, będą obowiązani prowadzić odrębnie za każdy rok podatkowy ewidencję sprzedaży produktów roślinnych i zwierzęcych zawierającą co najmniej: numer kolejnego wpisu, datę uzyskania przychodu, kwotę przychodu, przychód narastająco od początku roku. Dzienne przychody ewidencjonowane powinny być w dniu sprzedaży. Ewidencję tę, podatnicy będą musieli posiadać w miejscu sprzedaży przetworzonych produktów roślinnych i zwierzęcych.

Małżonkowie osiągający przychody ze sprzedaży przetworzonych produktów roślinnych i zwierzęcych, będą mogli złożyć oświadczenie o opodatkowaniu całości przychodu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, przez jednego z nich. W takim przypadku podatnikiem będzie jeden z małżonków i w stosunku do tego małżonka znajdzie zastosowanie limit przychodów w wysokości 150.000 euro. Tylko ten małżonek, który opodatkowuje całość przychodów, będzie obowiązany do złożenia zeznania PIT-28.

Sprzedaż przetworzonych produktów roślinnych i zwierzęcych będzie mogła odbywać się w miejscu, w którym produkty zostały wytworzone albo na targowiskach. Targowiskiem będzie każde miejsce przeznaczone do prowadzenia handlu, z wyjątkiem sprzedaży dokonywanej w budynkach lub w ich częściach.

Ustawa wprowadziła również zmianę w ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 584), na mocy której przepisy tej ustawy nie będą miały zastosowania do działalności rolników w zakresie sprzedaży przetworzonych w sposób inny niż przemysłowy produktów roślinnych i zwierzęcych, pochodzących z własnej uprawy, hodowli lub chowu, opodatkowanych podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychody z innych źródeł. Oznacza to, że działalność taka nie będzie podlegała wpisowi do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

Opisywana ustawa nie wprowadziła natomiast zmian w zakresie podatku od towarów i usług.

Osoby fizyczne prowadzące działalność rolniczą w rozumieniu art. 2 pkt 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) - zwanej dalej „ustawą o VAT”, rozliczają podatek od towarów i usług według zasad ogólnych bądź podlegają szczególnym procedurom dotyczącym rolników ryczałtowych (por. art. 115-118 ustawy o VAT).

Zgodnie z art. 2 pkt 19 ustawy o VAT, przez rolnika ryczałtowego rozumie się rolnika dokonującego dostawy produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej lub świadczącego usługi rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych. Przepis art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT zwalnia od podatku dostawę produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej, dokonywaną przez rolnika ryczałtowego oraz świadczenie usług rolniczych przez rolnika ryczałtowego.

Za produkty rolne i usługi rolnicze ustawa o VAT uznaje towary i usługi wymienione w załączniku nr 2 do tej ustawy oraz towary wytworzone z nich przez rolnika ryczałtowego z produktów pochodzących z jego własnej działalności rolniczej przy użyciu środków zwykle używanych w gospodarstwie rolnym, leśnym i rybackim (por. art. 2 pkt 20 i 21 ustawy o VAT).

Stąd też w definicję produktów rolnych, których sprzedaż podlega zwolnieniu wpisują się owocowe dżemy, konfitury i soki, które mogą być wytwarzane (w sposób typowy dla gospodarstwa rolnego) przez rolników z owoców pochodzących z własnego gospodarstwa rolnego.

Do produktów rolnych w rozumieniu art. 2 pkt 20 ustawy o VAT nie są jednak zaliczane towary wytworzone przez rolnika przy użyciu środków innych niż typowe dla gospodarstwa rolnego, leśnego, rybackiego, tj. przykładowo przy wykorzystaniu specjalistycznego sprzętu zwykle używanego w działalności stricte produkcyjnej - np. linii produkcyjnych i technologii charakterystycznych dla produkcji na skalę przemysłową (np. do wytwarzania soku w kartonach i puszkach). Sprzedaż takich produktów nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT.

Dodatkowo należy zauważyć, że zgodnie z art. 117 ustawy o VAT rolnik ryczałtowy w zakresie prowadzonej działalności rolniczej dostarczający produkty rolne jest zwolniony z obowiązku:

  1. wystawiania faktur, o których mowa w art. 106 ustawy,
  2. prowadzenia ewidencji dostaw i nabyć towarów i usług,
  3. składania w urzędzie skarbowym deklaracji podatkowej, o której mowa w art. 99 ust. 1ustawy,
  4. dokonania zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 96 ustawy.

Ponadto w świetle par. 2 ust. 1 w związku z poz. 48 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2014 r. poz. 1544) zwolnione z obowiązku ewidencjonowania przy zastosowaniu kas są dokonywane przez rolnika ryczałtowego dostawy produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej, korzystających ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy.

Rolnikowi ryczałtowemu dokonującemu dostawy produktów rolnych na rzecz podatnika podatku od towarów i usług, który rozlicza ten podatek, przysługuje zryczałtowany zwrot podatku z tytułu nabywania niektórych środków produkcji dla rolnictwa opodatkowanych tym podatkiem. Kwota zryczałtowanego zwrotu podatku jest wypłacana rolnikowi ryczałtowemu przez nabywcę produktów rolnych, u którego (przy spełnieniu określonych warunków) wypłacona kwota zwrotu powiększa kwotę podatku naliczonego - art. 116 ust. 6 ustawy o VAT.

Obecnie stawka zryczałtowanego zwrotu podatku wynosi 7% kwoty należnej z tytułu dostawy produktów rolnych pomniejszonej o kwotę zryczałtowanego zwrotu podatku (por. art. 115 ust. 2 w związku z art. 146a pkt 3 ustawy o VAT).

Podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny nabywający produkty rolne od rolnika ryczałtowego wystawia w dwóch egzemplarzach fakturę VAT RR dokumentującą nabycie tych produktów. Oryginał tej faktury dostarczany jest dostawcy (rolnikowi ryczałtowemu).

Rolnik ryczałtowy, zgodnie z art. 116 ust. 10 ustawy o VAT, jest obowiązany przechowywać oryginały faktur VAT RR przez okres 5 lat, licząc od końca roku, w którym wystawiono fakturę.

Należy jednocześnie wskazać, że zgodnie z art. 43 ust. 3 ustawy o VAT rolnik ryczałtowy dokonujący dostawy produktów rolnych lub świadczący usługi rolnicze, może zrezygnować ze zwolnienia przy wykonywaniu tych czynności pod warunkiem dokonania zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 96 ust. 1 i 2. Rezygnacja z tego zwolnienia oznacza, że czynności te są opodatkowane na zasadach ogólnych.

Rolnicy rozliczający podatek od towarów i usług z tytułu prowadzonej działalności rolniczej na zasadach ogólnych (tj. rolnicy, którzy są obowiązani do prowadzenia ksiąg rachunkowych oraz rolnicy, którzy zrezygnowali z ww. systemu ryczałtowego) są obowiązani m.in. do wystawiania faktur VAT, prowadzenia ewidencji dla celów tego podatku oraz składania deklaracji podatkowej VAT-7.

Rolnicy tacy są również obowiązani do ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących na ogólnych zasadach, jeśli sprzedaż dokonywana jest na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych (m.in. podatnik traci zwolnienie podmiotowe, jeśli przekroczy obrót w wysokości 20.000 zł z tej działalności, w proporcji do okresu jej prowadzenia).

Ponadto należy również zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują dla podatników możliwość stosowania zwolnień podmiotowych od podatku.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Zwolnienie to dotyczy również rolników prowadzących sprzedaż produktów spożywczych, które nie spełniają kryteriów do zaliczenia ich do produktów rolnych, jeżeli ich obroty nie przekraczają kwoty, o której mowa powyżej.

Podsekretarz stanu w Ministerstwie Finansów

Jarosław Neneman

 

źródło:  mf.gov.pl

Promocja zawodu OO KIDP 9-10.05.2015 Łosiów

28/05/15

Członkowie Zarządu OO KIDP wraz z doradcami z regionu wzięli udział w promocji zawodu podczas Święta Powiatu Brzeskiego połączonego z Targami Ogrodniczymi WIOSNA KWIATÓW  w Łosiowie w dniach  9-10.05.2015 r. 

Ta coroczna impreza jest organizowana  przez Marszałka Województwa Opolskiego, Starostę  Powiatu Brzeskiego, Burmistrza Lewina Brzeskiego i Dyrektora Opolskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego. Na czas Targów został  przygotowany punkt informacyjny naszego Oddziału, w którym to każdy zainteresowany mógła zasięgnąć porady podatkowej. Rozdano foldery informujące czym zajmuje się profesjonalny Doradca Podatkowy oraz zawierające dane kontaktowe i miejsce prowadzenia Kancelarii wszystkich czynnych doradców podatkowych z Oddziału Opolskiego KIDP. W Targach wzięli udział wystawcy, przedsiębiorcy i  rolnicy z kraju i zagranicy.

Zdjęcia z wydarzenia znajdują się w GALERI PROMOCJA ZAWODU 9-10.05.2015 ŁOSIÓW

Modzelewski: regulacje dotyczące odwróconego VAT to fikcja

27/05/15

Przepisy o tzw. odwróconej stawce VAT w rzeczywistości prowadzą do likwidacji tego podatku - mówi ekspert od prawa podatkowego i były wiceminister finansów prof. Witold Modzelewski. Jako "katastrofę" określa unijne regulacje dot. VAT, bo umożliwiają one ogromne wyłudzenia tej daniny.

wywiad:

 

Modzelewski: regulacje dotyczące odwróconego VAT to fikcja

 

PAP: W polemice do wywiadu PAP z ekspertem podatkowym Romanem Namysłowskim, skrytykował Pan mechanizm odwróconego VAT. Jakiś czas temu wprowadzono go na pręty stalowe. Zdaniem Ministerstwa Finansów rozwiązanie się sprawdziło - spowodowało, że skończyły się wyłudzenia VAT w tym obszarze.

Witold Modzelewski: To nieprawda. Odwrócony VAT to kolejny sposób na unikanie podatków, a nie działanie w interesie publicznym. Tyle że podatki są po to, żeby pieniądze wpływały do budżetu.

Gdy nie ma podatku, to nie ma się od czego uchylać, zgoda. I to jedyny punkt zbieżny w poglądach moich i Ministerstwa Finansów. Ten, co sprzedaje towar, nie płaci VAT należnego, za to ma zwrot VAT. Nie musi wywozić stali za granicę, żeby mieć zwrot VAT. Nabywca nalicza formalnie podatek należny i zaraz go sobie odlicza. Nie ma więc żadnego odwrotnego obciążenia, w słowie jest nieprawda. To jest tylko akcja medialna.

PAP: Jednak w obrocie prętami stalowymi były wyłudzenia. Importowano je z Łotwy, przez co polscy producenci popadli w kłopoty - właśnie z powodu różnic w VAT.

W.M.: Dlaczego ten import był bez VAT? Bo między 1 kwietnia 2011 a 31 marca 2013 roku zwolniono, w ten sam sposób, przywóz towarów z Łotwy. Wprowadzono właśnie odwrotne obciążenie. Jeżeli łotewska firma tylko się zarejestrowała, sprzedawała bez VAT. Tych przepisów jednak nikt nie stworzył przez przypadek, to stworzył polski ustawodawca. W efekcie polska hurtownia musiała wystawić faktury na 123 zł, a wszyscy inni wystawili na 100 zł.

PAP: Czym to było spowodowane?

W.M.: Prywatyzacją prawa podatkowego. Prawo podatkowe tworzone jest w interesie interesariuszy, a nie w interesie publicznym.

PAP: Uważa Pan zatem, że tzw. odwrócony VAT nie został wprowadzony w interesie publicznym?

W.M.: Oczywiście. Można zapytać ludzi, którzy to chwalą, ile na tym zarobili. Czy na pewno bronią tego, bo mają takie przekonania? Zwolniono w ten sposób z VAT całe branże. Teraz od 1 lipca zwalnia się następne - wszystkie metale kolorowe i elektronikę. Może też pierogi powinniśmy dopisać do tej listy, bo jednym z hitów wyłudzania VAT są pierogi. Skoro są nieprawidłowości, powinniśmy wprowadzić odwrotne obciążenie na pierogi.

PAP: A jakie są konsekwencje tego zjawiska dla budżetu?

W.M.: Straty. Od 2008 roku spadają nam dochody budżetowe, w tym z VAT. Dochody realne, czyli w relacji do PKB, a także nominalnie. Teraz jest kolejna grupa - paliwa. Już powstał raport, że trzeba na dwa lata wprowadzić odwróconą stawkę VAT na paliwa, bo tam są największe przekręty. Bo są. Ale mówiąc serio, co to jest za argument? Bo jeżeli mamy do czynienia ze złem, wtedy należy je zalegalizować? I zła nie ma? Oczywiście to jest w jakimś stopniu zgodne z doktryną liberałów, twierdzącą, że jeżeli więcej pieniędzy zostaje w kieszeni podatników, to jest lepiej. Ale czy na pewno jest lepiej, gdy więcej pieniędzy zostaje w kieszeni oszustów, a mniej w budżecie państwa? Ja jestem po stronie państwa.

Tymczasem ci oszuści takie duże pieniądze muszą gdzieś schować. Nie kupują za to 100 ha ziemi na Pomorzu, bo wtedy by ich spytano, skąd te pieniądze mają. Oni je po prostu transferują za granicę. Jeżeli straty na VAT i akcyzie szacujemy na 3 proc. PKB, to jest to 50 mld złotych.

PAP: Podobny mechanizm działa w całej Unii Europejskiej?

W.M.: Tak. VAT unijny jest katastrofą. Daje tak łatwe możliwości tak ogromnych wyłudzeń, że ci, którzy operują tymi pieniędzmi, są po prostu groźni. Pieniądze dają wszystko - ekspertów, polityków. Jeżeli Unia szacuje, że na VAT traci jedną piątą dochodów, to są to kwoty liczone w setkach miliardów euro. Ale te pieniądze gdzieś są i one nas deprawują. A my dalej funkcjonujemy w świecie słabej władzy.

PAP: Chciałbym też przy okazji spytać o pomysł prezydenta, by w referendum zadać pytanie o Ordynację podatkową i wpisanie do niej zasady "in dubio pro tributario"? Wcześniej prezydent złożył swój projekt noweli Ordynacji z wpisaną tą zasadą.

W.M.: Jeżeli odnosimy się do zapisu, który zaproponował pan prezydent, to zgódźmy się, że ten zapis będzie martwy, nawet jeśli będzie uchwalony. Dlaczego? Przepisów nie interpretuje się w czyimś interesie. Przepis interpretuje się tak, żeby jego wykładnia była zgodna z prawem. Prawo ma godzić sprzeczne interesy, ma być wobec tych interesów niezależne. Jeżeli mamy zapisać, że interes konkretnego podatnika ma być rozstrzygający, to można zapytać, jak on ma być rozstrzygający? Ktoś odpowie, że należy przesłuchać podatnika i spytać, jaki jest jego interes. Ale on może zmienić zdanie za pół roku i powiedzieć: przepraszam bardzo, ja źle rozumiałem swój interes, porozmawiałem z żoną i teraz rozumiem go inaczej. Dlatego ten przepis będzie martwy. Na tej samej zasadzie w systemie prawnym nie można zadekretować dobroci ani mądrości. Zresztą nawet zwolennicy tej zasady mówią, że ona już jest przestrzegana, bo wynika z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego. To po co ją wpisywać?

PAP: Jak Pan uważa?

K.M.: Po to, żeby o tym mówić. Bo ma to znaczenie polityczne. Może nawet dobrze, że się o tym dyskutuje, a nie dyskutuje się np. o konieczności wybudowania okopu Świętej Trójcy pod Przemyślem. Z tej dyskusji może wyniknąć coś mądrego. Oczywiście rządząc, czasami trzeba odpuścić, brać pod uwagę interes podatnika. Jak podatnik przyjdzie i powie: mam do zapłacenia 100 tysięcy, ale zapłacę tylko pięćdziesiąt, albo wcale, to należy mu odpowiedzieć, dobrze, zapłać pięćdziesiąt, a resztę ci odpuszczamy. Ale w przepisach nie zadekretujemy tego, co indywidualizuje rzeczywistość. Natomiast co do referendum, to ja akurat jestem zwolennikiem referendum. Takie referendum mogłoby mieć nawet znaczenie edukacyjne, choć nic by nie rozstrzygnęło. Prośmy tylko polityków o jedno: żeby działali w dobrej wierze i by to referendum jakoś nas wzbogaciło, a nie służyło tylko ruchom na szachownicy politycznej.

Rozmawiał Piotr Śmiłowicz (PAP)

 

 

 

PODATKI W ROLNICTWIE WARUNKI DOTYCZĄCE SPRZEDAŻY PRZETWORÓW Z WŁASNEGO GOSPODARSTWA ROLNEGO OD 01.01.2016R.

27/05/15

 

Podstawa prawna:

ustawa  z 9 kwietnia 2015r o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw ogłoszona 20 maja 2015 Dz.U. Poz.699.

 

Przychody ze sprzedaży przetworzonych nieprzemysłowo produktów roślinnych i zwierzęcych pochodzących tylko z własnej uprawy, hodowli lub chowu (mąka, wyroby piekarskie, ciastkarskie, sery, masła, wędliny, soki, dżemy itp) – będą traktowane jak przychody z innych źródeł a nie z działalności gospodarczej. Nie dotyczy to przetworów wykonanych z produktów pochodzących z działów specjalnych produkcji rolnej oraz produktów opodatkowanych podatkiem akcyzowym.

 

Podstawowe wymagania w tym zakresie :

 

  1. Sprzedaż dotyczy tylko przetworów z własnej produkcji rolnej.
  2. Nie może być dokonywana  na rzecz osób prawnych, jednostek organizacyjnych nie posiadających osobowości prawnej oraz osób prowadzących działalność gospodarczą na rzecz tej działalności.
  3. Przetwarzanie produktów do sprzedaży nie może się odbywać  w wersji przemysłowej oraz przy udziale osób zatrudnionych na umowę o pracę , umowę zlecenie , dzieło czy też inną o podobnym charakterze.
  4. Sprzedaż przetworzonych produktów będzie mogła odbywać się tylko w miejscach w których zostały wytworzone albo na targowiskach przeznaczonych do handlu z wyjątkiem sprzedaży dokonywanej w budynkach lub ich częściach.
  5. Prawo wyboru 2% ryczałtu ewidencjonowanego po złożeniu pisemnego oświadczenia w tym zakresie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego.
  6. Obowiązek prowadzenia odrębnie dla każdego roku ewidencji sprzedaży przetworzonych produktów rolnych. Ewidencja powinna zwierać co najmniej: numer kolejnego wpisu, datę uzyskania przychodu, kwotę przychodu, przychód narastająco od początku roku. Dane w ewidencji muszę być zapisywane codziennie.
  7. Roczny limit sprzedaży przetworów do 150.000 Euro.

 

Spełnienie powyższych wymagań oznaczać będzie brak obowiązku zakładania działalności gospodarczej w zakresie powyższej sprzedaży. Działalność taka nie będzie uznawana także za działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów o podatkach i opłatach lokalnych, co wiąże się z niższym podatkiem od nieruchomości.

 

Autor : Sylwia Parma-Sztolc

Doradca Podatkowy nr.3912

doradca3912@gmail.com

Forum Obywatelskiego Rozwoju wystawiło rachunek od państwa za 2014 rok

27/05/15

Forum Obywatelskiego Rozwoju wystawiło rachunek od państwa za 2014 rok

Rozliczając PIT widzimy ile podatku dochodowego musieliśmy zapłacić w 2014 roku. Jeśli przygotowując rozliczenie podatków za 2014 rok dojdziemy do wniosku, że podatki są za wysokie, warto się zastanowić na co państwo polskie wydaje te pieniądze.

Bo choć wielu polityków chętnie mówi o obniżaniu podatków, to mało jest chętnych by dyskutować o obniżaniu wydatków, choć są to dwie strony tego samego medalu.

Według wstępnych szacunków w 2014 roku wydatki państwa wyniosły 723 mld zł, co bardziej obrazowo można przedstawić jako 19 409 zł na każdego mieszkańca Polski. Na co były przeznaczone te pieniądze w zeszłym roku, pokazuje czwarta edycja rachunku od państwa przygotowanego przez Forum Obywatelskiego Rozwoju.

Wydatki sektora finansów publicznych to nie tylko wydatki rządu, ale także samorządów, NFZ, ZUS, KRUS i innych instytucji publicznych. Część instytucji nie zdążyła jeszcze opublikować sprawozdań za ubiegły rok, dlatego wyliczenia mają charakter szacunkowy – ich podstawowym celem jest pokazanie rzędu wielkości poszczególnych wydatków, dlatego też wszystkie pozycje zostały przeliczone na jednego mieszkańca. Sam pomysł rachunku za państwo przyszedł do nas ze Słowacji, gdzie opracowuje go think-tank INESS (w Polsce podobne wyliczenia publikuje także Instytut Globalizacji).

Wedle wstępnych szacunków Rachunek od państwa w 2014 roku był o 571 zł (3 proc.) wyższy niż ostateczny rachunek za 2013 rok. Jest to realny wzrost wydatków publicznych, ponieważ w zeszłym roku poziom cen w gospodarce nie wzrósł. Wydatki publiczne w zeszłym roku rosły wolniej, niż nasza gospodarka, stąd relacja wydatków publicznych do PKB (czyli łącznej sumy dóbr i usług wytworzonych przez naszą gospodarkę w 2014 roku) nieznacznie spadła, z 42,2 proc. w 2013 roku do 41,8 proc. w 2014 roku. Jest to kontynuacja trwającego od 2010 roku trendu spadających wydatków publicznych w relacji do PKB. Ta tendencja jest korzystna, gdyż duże wydatki publiczne w stosunku do wielkości gospodarki szkodzą wzrostowi gospodarczemu, a poziom powyżej 40 proc. PKB, w przypadku państwa na takim poziomie rozwoju jak Polska, można wciąż uznać za wysoki.

Wbrew częstym opiniom, największe wydatki państwa nie były związane z administracją, a z emeryturami i rentami. W 2014 roku państwo wydało na nie 5908 zł, co stanowi prawie jedną trzecią całych wydatków publicznych. Największą część tej kwoty stanowią emerytury wypłacane przez ZUS (2739 zł) i KRUS (313 zł) oraz renty z obu instytucji (987 zł); do tego należy jeszcze doliczyć również różnego rodzaju dodatki i zasiłki na kwotę 557 zł. Renty i emerytury pobierają także objęci oddzielnym systemem policjanci, żołnierze, sędziowie i prokuratorzy (360 zł). Powyższe wartości są wartościami netto i odpowiadają wypłatą, które trafiają do rąk emerytów i rencistów. Faktyczne wydatki na renty i emerytury są wyższe, jednak 952 zł wraca niemal od razu do finansów publicznych w postaci składek NFZ i podatku PIT płaconego przez emerytów i rencistów.

Po rentach i emeryturach trzy największe kategorie wydatków publicznych to edukacja (2202 zł), służba zdrowia (2026 zł) oraz drogi i transport (1310 zł). Wydatki na edukację można rozbić na wydatki na podstawówki, gimnazja oraz szkoły ponadgimnazjalne (1550 zł) oraz na szkolnictwo wyższe (652 zł). Wśród wydatków infrastrukturalnych można wyróżnić wydatki na autostrady i drogi krajowe (269 zł), wydatki na infrastrukturę kolejową (86 zł) oraz wydatki samorządów na drogi lokalne oraz transport (955 zł). Jako piątą pozycję na rachunku można wyróżnić wydatki na bezpieczeństwo wewnętrzne i zewnętrzne państwa, które łącznie wyniosły 1148 zł. Na sumę tą składają się wydatki na obronę narodową (620 zł), na policję i straż pożarną (277 zł, kwota dotyczy tylko wydatków budżetu państwa) oraz na sądy i więzienia (251 zł).

Szóstą pozycję stanowią koszty obsługi długu publicznego, które wyniosły 983 zł. W ciągu 2014 roku dług publiczny w przeliczeniu na jednego mieszkańca wzrósł o 2042 zł i wyniósł 27 126 zł. Wartości te nie uwzględniają skutków zmian w systemie emerytalnym, w szczególności wywłaszczenia członków OFE z trzymanych oszczędności zgromadzonych w II filarze systemu emerytalnego. Zmiany te są obecnie analizowane przez Trybunał Konstytucyjny. Zabranie oszczędności z OFE i zastąpienie ich zapisami na subkontach w ZUS może obniżyć jawny dług publiczny, nie zmniejszą się jednak zobowiązania państwa – wzrośnie za to dług ukryty Państwo nadal będzie musiało spłacić zobowiązania wobec przyszłych emerytów, z tą tylko różnicą, że nie będą one wykazywane w statystyce długu publicznego, a ukryte w ZUS. Ukrycie to pozwala politykom obecnie na obejście konstytucyjnych i unijnych progów długu publicznego i dalsze zadłużanie kraju. Najbardziej widocznym kosztem wysokiego jawnego długu publicznego są wydatki na jego obsługę, czyli pieniądze, które państwo musiało wydać na spłatę odsetek, zamiast np. przeznaczyć je na inwestycje lub obniżkę podatków. Zadłużenie publiczne ma także inne negatywne efekty – zmniejsza zaufanie do państwa oraz sprawia, że przedsiębiorstwom trudniej o kredyty na własne inwestycje (bo banki wolą pożyczać państwu niż przedsiębiorstwom). W efekcie przedsiębiorstwa mniej inwestują, a cała gospodarka wolniej się rozwija.

Dopiero siódmą co do wielkości pozycją są wydatki na administrację, które wynoszą 992 zł. Prawie połowa tej kwoty przypada na administrację samorządową (461 zł); następne co do wielkości są wydatki na administrację rządową (332 zł), administrację ZUS, KRUS i NFZ (144 zł) oraz innych naczelnych organów władzy państwowej (55 zł). Warto podkreślić, że wydatki na administrację stanowią tylko nieznacznie więcej niż 5% łącznych wydatków państwa. Dlatego nie należy wierzyć politykom, którzy przekonują, że np. zamiast podnosić wiek emerytalny, czy wprowadzać inne reformy, wystarczy tylko pozwalniać niepotrzebnych urzędników – koszty administracji nie są tak duże, by ich ograniczenie mogło rozwiązać wszystkie problemy polskich finansów publicznych.

Kolejne pozycje na naszym rachunku to pomoc społeczna obejmująca zasiłki socjalne i wsparcie dla bezrobotnych (921 zł), składka do budżetu Unii Europejskiej (477 zł), ochrona środowiska (374 zł), gospodarka mieszkaniowa (240 zł), kultura (287 zł), sport i wypoczynek (183 zł) oraz rolnictwo, leśnictwo i rybołówstwo (204 zł). Państwo polskie wydaje pieniądze także na wiele innych obszarów, od nauki i informatyki przez handel po turystykę. Choć nakłady na poszczególne pozostałe działy są relatywnie małe, to suma tych „różnych, małych” wynosi 2155 zł. Kwota ta wynika także z różnych rozbieżności – „Rachunek od państwa” powstaje na podstawie prognoz i szacunków z różnych, nie w pełni spójnych źródeł.

Wszystkie powyższe wyliczenia dotyczą „przeciętnego” mieszkańca Polski. Na stronie SprawdzPodatki.pl, dzięki kalkulatorowi przygotowanemu przez FOR, każdy wpisując swoje zarobki brutto może sprawdzić ile sam zapłacił podatków i składek i na co one zostały wydane.

Wydatki państwa są finansowane z naszych podatków. Dlatego rozmawiając o tym, że państwo powinno wydawać na coś więcej (np. na służbę zdrowia albo budowę autostrad), musimy od razu zastanawiać się, czy chcemy, by było to sfinansowane wyższymi podatkami, czy może ograniczeniem innych wydatków publicznych (których?). Tak samo proponując niższe podatki, należy od razu wskazywać, które wydatki powinny być obniżone.

Miliardy i miliony złotych o które toczą się dyskusje w Sejmie, dla większości Polaków są kwotami abstrakcyjnymi. Jednocześnie, na co dzień płacimy znacznie bardziej namacalne podatki, co jest powodem do licznych narzekań. Dlatego Forum Obywatelskiego Rozwoju przygotowało również portal www.SprawdzPodatki.pl, dzięki któremu każdy może oszacować, ile pieniędzy w postaci różnego rodzaju podatków i składek, płaci na utrzymanie państwa. Narzędzie pokazuje również na co państwo je wydaje; jaka część z nich przeznaczona jest m.in. na emerytury, służbę zdrowia, edukację, administrację i inne.

Opracowanie: Aleksander Łaszek, Dominika Pawłowska